یک مقام مسئول اعلام کرد که هزینه هایی که مردم در دهه اول محرم صرف نذورات می کنند دو هزار میلیارد تومان است که این رقم معادل دو برابر کل بودجه سازمان بهزیستی است. با این حساب چنانچه مردم فقط نصف هزینه های نذورات ده روز اول محرم را به بهزیستی بپردازند، این سازمان می تواند مقرری ناچیزی که به ایتام، زنان بی سرپرست و ... می دهد دو برابر کند و گره بزرگی از زندگی قریب چهار میلیون نفر افراد تحت پوشش خود بگشاید.

هدایت چنین منبع عظیمی به سوی هزینه شدن سیستماتیک در یک نهاد عام المنفعه به منظور سامان دادن به بخش هایی از جامعه که لاجرم فاقد شغل یا توان کار هستند، در نظر اول کاری سهل می نماید اما به آن آسانی که در نظر اول می نماید نیست.

.

.

.

موقعی مردم حاضر می شوند کمک ها و نذوراتشان را در اختیار نهادهای دولتی خیریه ای بگذارند که اعتماد کامل داشته باشند که آنها به نیابت از صاحبان هزینه های خیریه، کارشان را به نیکی و سلامت به انجام می رسانند. اما آیا اکنون این جوّ اعتماد به تمامی در جامعه جاریست؟

در باره سرمایه (اعتماد) در سالهای اخیر بسیار سخن گفته شده است از زمانی که مفهوم سرمایه در دهه های پایانی قرن بیستم بوجود آمد، کماکان (اعتماد) مهمترین سرمایه اجتماعی است. سنجش (اعتماد)، راه های علمی و شیوه های متنوعی دارد اما مردم نیز به فراخور می توانند میزان اعتماد در جامعه را لمس و درک کنند.

.

.

.

قسمتی ازسرمقاله روزنامه اطلاعات به قلم علیرضا خانی با عنوان ( هدایت ) و یادداشت سردبیر

روز شنبه 24 مهر 1395 هجری-خورشیدی